ks. prof. UKSW dr hab. Maciej Bała

Kardynał i Filozof – dialog na dziedzińcu pogan

Ferry_Ravasi„Kardynał i Filozof” – to tytuł książki napisanej przez ateistę – L. Ferry i katolickiego kardynała – G. Ravasi. (tytuł oryginału: L. Ferry, G. Ravasi, Le cardinal i le philosophe, Paris 2013). Wymiana ich poglądów dotyczy przede wszystkim zagadnień związanych z możliwością zrozumienia przesłania chrześcijańskiego przez ateistę lub agnostyka. Ferry, zdeklarowany ateista, zastanawia się czy są elementy doktryny religii katolickiej, które osobiście go fascynują. Okazuje się, że jest ich niemało. Przede wszystkim wiele miejsca poświęca koncepcji miłości – agape, która nie jest zanegowaniem ani platońskiej miłości-erosa, ani arystotelesowskiej przyjaźni. Jest ich dopełnieniem i pojednaniem, co zdaniem Ferry’ego, najpełniej ukazał Benedykt XVI w swojej encyklice Deus caritas est. Pozostaje jednaj jedno ważne pytanie skierowane do ateisty: czy jest on zdolny do miłości nieprzyjaciół? A może do takiej miłości uzdalnia jedynie miłość-agape, która jest darem pochodzącym od Boga? Francuski ateista dostrzega jednak wymiar takiej miłości w duchowości laickiej, a jest nim miłość rodziców do swoich dzieci. Jest ona całkowicie bezwarunkowa, potrafi kochać nawet wtedy, gdy dzieci popełniają zło, czasami skierowane przeciw tym, którzy ich obdarzyli życiem. Interesujący jest także komentarz Ferry’ego dotyczący katolickiej doktryny na tema istnienia osobowego zł – szatana. Trudno jest agnostykowi przyjąć istnienie złego ducha, gdy jednoznacznie kwestionuje istnienie osobowego Boga, ale nauczanie Kościoła na temat może odgrywać, nawet w laickim świecie, niezwykle ważną rolę: nie pozwala na uproszczenie kwestii zła. Nie da się bowiem tajemnicy zła wyjaśnić za pomocą samych teorii psychologicznych, socjologicznych czy biologicznych. Katolicka nauka o istnieniu zła osobowego, niezależnego od człowieka, jest strażnikiem problematyczności tej zasadniczej dla człowieka kwestii: dlaczego  ludzie popełnia zło, którego nie chcą.  Fragment książki napisanej przez kardynała Ravasiego, przewodniczącego Papieskiej Rady Kultury, przypomina zasadnicze zręby kerygmatu wiary religii katolickiej: wiara opiera się na wydarzeniu historycznym jakim był narodzenie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Bóg wszedł w historię człowieka, w Jezusie Chrystusie najpełniej odsłonił tajemnicę swojej miłości i naszego  powołania do zbawienia. Kerygmat ten skierowany jest do każdego człowieka, nikt nie jest z niego wyłączony. Wartym podkreślenia jest fakt, że kardynał Ravasi przedstawiając swoje rozważania przywołuje nie tylko  liczne cytaty z Pisma Świętego i Tradycji, lecz odwołuje się także do takich nazwiska jak M. Heller, J. Tischner, K. Kieślowski czy H. Sienkiewicz. Ostatnia część książki to zapis dialogu pomiędzy autorami, a pojawią się w nim takie pytanie jak: czy można wierzyć pomimo obecności zła, jak pogodzić laickość z religią, czy możliwe jest dzisiaj uzasadnienia prawa moralnego odwołując się do prawa naturalnego. Lektura książki potwierdza, że dialog na „dziedzińcu pogan” zaproponowany przez Benedykta XVI nadal trwa i warto w niego się włączyć.


Powered by WordPress | Designed by Elegant Themes

Featuring Recent Posts WordPress Widget development by YD